به نام خداوند عقل واراده همون خدائي كه خير وشر آفريدو جهنم وبهشتو                                  

امروز كه گزرم دوباره به آينه افتاد ودوباره خودمو توش ديدم(البته نه اون آينه اي كه هر روز توش نگاه ميكنيمو زلفاي قشنگمونو از روي چشمامون كنار ميزنيم) ديدم،آره ديدم دوباره توش يكي رو ديدم خوب كه نگاه كردم خودم بودم ولي با اوني كه آخرين بار ديده بودم  خيلي فرق داشت به زور شناختمش درست هموني بودم كه هميشه ازش فرار مي كردم خيلي وحشتناك بود مثل يه كابوس خيلي وحشتناك سعي ميكردم كه بيدار بشم ولي سعيم بيفايده بود چون من كاملا بيدار بودم واين يك حقيقت بود - تا حالا براتون پيش اومده كه با يه حادثه بد مواجه بشين وآرزو بكنين كه تو خوابين - ،آره اين واقعيت بود.                                                

آره من مرده بودم اين يه نفر ديگه بود حتي ريشاي عزا همروي صورتم بلند شده بود                                    

/ 4 نظر / 4 بازدید
prochista

هميشه شاد باشی و موفق.غم عقب نمينشيند مگر انکه به عقب برانيشوارام نيميگيرد مگر انکه بی رحمانه سرکوبش کنی

ilona 79

دوست عزيز ميثم از دوستان پروچيستا هستم امروز که رفتم رو وب لاگ ش نظر بدم اسم شما رو ديدم.برای رهايی از غم هميشه به پروچشستا سر بزن حرفای قشنگی میزنه در ضمن به تاپیک پروچیستا در ساییت:www.goftman.com به نام فكر در تالار فلسفه سر بزن

barbod

سلام / چطوری ميثم جون .../ ببخشيد که اينقدر دير جواب پيام ات رو می دم .../ کلبه رويايی ! ... جای قشنگيه .../ منو ياد رنگ و بو لاهيجان ( عروس گيلان ) می اندازه .../ ... منتظر ات هستم ..../ بای

ard

فکر نکنم دوری کردن از واقعيات مسير درستی را به آدم نشان دهد پس هميشه انسان بايد به دنبال راه درست باشد