ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/٢/۳ : توسط : میثم

                                    به نام يگانه خالق هستي
وقتي كه پنجره صدات ميكنه براي پرواز،وقتي كه پرنده ها چشم در چشمت دعودتت ميكنه براي يه اوج  بلند،وقتي كه پهناي آسمون وسوسه هاي رها شدن داره .
اون وقته كه تويي كه پشت پنجره هاي بسته ايستادي يه نگاه ميكني به دستات كه نه قوت باز كردن پنجره هاي بسته رو داره ونه بالي براي پرواز و سنگيني وزنه هاي بسته به دست وپاهايت كه اجازه رها شدن هم بهت نميدن،در اين ايام به كدامين راه بروم وبه كجا پنا ببرم.
                                       وقتي كه دستاي  باد قفس مرغ گرفتار رو شكست
                         شوق پرواز رو نداشت
                                           وقتي كه چلچله ها خبر فصل بهار ميدادند
                          شوق آغاز رو نداشت.