ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۳/٢٦ : توسط : میثم

                               به نام خداوند دانا وحکيم

يه عزيزی اين شعر را برايم نوشته:

مرا بگذار از اين راه بي برگشت برگردم                                             

اگر چه سالها با خوب وبدهاي تو سر كردم

نميدانستم كه اين راه كه در پيشست طولانيست                            

وگر نه عاشقي را روز اول توبه ميكردم

ولي يادش بخير آن روز باراني كه                                                      

يك دسته گل مريم برايت هديه آوردم

منم در جوابش اينو نوشتم:

من كه از تو مي گذشتم تو يه شب صدام كردي                                 

تو الفباي قشنگ عاشقي رو واسه من كلام كردي                               

اين تو بودي كه به من سلام كردي                                                     

 تو به من گفتي نرو تو به من گفتي بيا                                             

چه بهونه گير شدي تازگي ها                                                           

مگه عشقت از سرم ميره به اين سادگي ها